Kenzo is my life !!

เช้าแล้วแต่ต้องแหกขี้ตาตื่นมาทำงาน วันหยุดยังไม่รู้แน่นอนแต่คงเวียนเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามประสาของ call center ยังดีที่ที่ทำงานถือว่าใกล้ แต่แค่ต้องเข้าซอยลึกหน่อย แต่รวมๆแล้วค่ารถไม่ถึงยี่สิบก็โอเคนะ

ที่หงุดหงิดคือรถสองแถวในซอย เข้าใจนะว่าคุณคงอารมณ์เสียเมื่อผู้โดยสารให้แบงค์ใหญ่แล้วคุณไม่มีทอน

บางครั้งก็่น่าเห็นใจ ผู้โดยสายบางคนควักมาได้ แบงค์ร้อย แบงค์ห้าร้อย แต่นี่เราควักแบงค์ยี่สิบจ่ายคุณ

แต่คุณชักสีหน้าใส่อะ พูดเสียงดังอีกนะว่าไม่มีทอน (ประจานกรูอีก = =") 

แบงค์ยี่สิบไม่ใช่แบงค์ใหญ่แล้วบางครั้งมันก็หน้าที่คุณนะที่ควรเตรียมตังค์ทอน ถ้าเราให้แบงค์ใหญ่จะไม่ว่าเลย

สรุปก็เดินมาเก็บอยู่ดีแล้วก้ควักออกมาทอน ไหนบอกไม่มีไง (= =")

พอลงรถ เรากดกริ่ง ยังไม่่ทันลงถึงพื้น รถแม่งกระชากออกไปแล้ว กระโดดลงเกือบไม่ทัน

กลัวผู้โดยสายไม่ตายหรือไงคะ เซ็งจริงๆ

งานวันนี้คงไม่มีอะไร เรื่อยๆเปื่อยๆไป

 

กลับมาที่โลกของเราดีกว่า (ไปโลกความจริงนานไปละ เซ็ง)

อยากเริ่มฟิคคู่นี้ใจจะขาด แต่หนทางยังยาวไกล

 

ฟิตๆ สู้ๆๆ เอาคู่มิคเกนให้จบ จะได้เริ่มคู่อื่นบ้างงงง

 

(คู่นี้มันหล่อสมกันจริงๆ พับผ่าสิ!!)

 

กลับมาแล้ว หลังจากหายไปหลายปี หายไปกี่ปีนะ น่าจะตั้งแต่ปลายปี2007 กลับมาปลายปี2011

นานมากกกกกก

รู้สึกแปลกๆ ไม่เขียนอะไรแบบนี้นานมากแล้ว

4ปีที่หายไป ทั้งจากโลกความฝัน และโลกของตัวเอง เพื่อออกไปเผชิญโลกแห่งความจริง

โลกที่ต้องดิ้นรน ทำมาหากิน เอาชีวิตให้รอด

มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย ทั้งดีร้าย สุขทุกข์

แต่ส่วนใหญ่จะทุกข์และก้ร้าย

นี่ก็เพิ่งผ่านเรื่องร้ายๆส่งท้ายเบญจเพสมา 

ขอให้เป็นเรื่องสุดท้ายของปีนี้เถอะนะ ปีนี้ห่วยจริงๆ แต่ก็ถือว่าเป้นเบญจเพสที่ไม่ตาย ไม่เจ็บตัว ไม่เสียอะไร

แต่มีเรื่องเข้ามากวนให้หงุดหงิดหัวใจ อกหัก ย้ายงาน ไม่มีเงิน และเสียจริตในการดำรงชีวิตในโลกแห่งความจริงไปเลย

ตอนนี้เริ่มงานใหม่แล้ว และก้ตัดสินใจแล้วที่จะกลับมาโลกแห่งนี้ โลกแห่งความฝัน โลกของฉัน ที่ใครจะมาทำร้ายไม่ได้อีก

เหนื่อยแต่รู้สึกดี อีกสองเดือนจะหมดปี ขอให้มีเรื่องดีๆเข้ามาบ้างเหอะนะ